Fragment kadru z filmu "Lament" (2016).

10 NIEOCZYWISTYCH FILMÓW GROZY NA HALLOWEEN

Polubienie albo psikus! Oczywiście żartuję, ale dziś jest jeden z moich ulubionych dni w roku – Halloween. Z tej okazji przygotowałem listę 10 nieoczywistych filmów grozy, które idealnie sprawdzą się zarówno na wieczór ze znajomymi, jak i na samotny seans w środku nocy. Aż strach się bać…

Fragment kadru z filmu
Fragment kadru z filmu „Coś” (1982), wszelkie prawa należą do Universal Pictures.

Lista składa się z moich wyborów, a biorąc pod uwagę ilość filmów, która do tej pory powstała, jestem pewien, że mogły się tu znaleźć również inne dzieła, ale wszystkiego w tej dziesiątce zmieścić się nie da. Być może coś umyślnie pominąłem, o czymś zapomniałem, albo preferowalibyście inne pozycje, więc zachęcam do podawania swoich propozycji w komentarzach. Tytuły ułożyłem w „autorskiej” kolejności, więc numeracja niekoniecznie oddaje moją ocenę i przykładowo nie oznacza, że film z drugiej pozycji jest dziełem ważniejszym od tego z siódmej. Innymi słowy – numeracja nie oznacza, że jest to lista „top 10”.

Fragment kadru z filmu "Lament" (2016).
Fragment kadru z filmu „Lament” (2016), wszelkie prawa należą do Twentieth Century Fox Film Corporations.

Listy horrorów z okazji Halloween pojawiają się w sieci co roku, natomiast zdecydowana większość z nich wykorzystuje filmy kultowe i znane przez prawie wszystkich. Moja propozycja jest bardziej oryginalna. Chcę przybliżyć Wam nietypowe filmy grozy. Nietypowe, bo w żadnym z tych tytułów nie znajdziecie więcej niż kilka jump scare’ów (w większości nowych horrorów jest ich od kilkunastu do nawet kilkudziesięciu). Skupiłem się również na filmach, które zna stosunkowo mało osób (kilkukrotnie mniejsza ilość ocen w internecie, niż w przypadku klasyków gatunku), a jednocześnie starałem się wybrać możliwie najwięcej filmów z ostatnich kilku lat, bo zdaję sobie sprawę, że nie każdy ma ochotę na starsze pozycje. Jak na ironię listę rozpoczyna właśnie dość stary, ale wciąż mało znany tytuł.

Fragment kadru z filmu
Fragment kadru z filmu „Coś” (1982), wszelkie prawa należą do Universal Pictures.

10 – LUDZIE-KOTY (1942)

Klasyk zwrócony nieco w stronę kina noir i klasy B. Nastrojowy film o żądzach, nieracjonalnym i racjonalnym strachu, a przede wszystkim o kobiecej seksualności. To wszystko jeszcze w czasach II wojny światowej! Zdecydowanie polecam zaznajomić się z tą historią Amerykanina, który poślubia Serbkę obawiającą się, że w intymnych chwilach z mężem zmieni się w potwora.

Fragment kadru z filmu "Ludzie-koty" (1942).
Fragment kadru z filmu „Ludzie-koty” (1942), wszelkie prawa należą do RKO Pictures, źródło: The Movie Database.

9 – ZABAWA W POCHOWANEGO (2019)

Rzecz bardzo świeża, bo jeszcze do złapania w kinach. Fantastyczna Samara Weaving jako panna młoda zmuszona by w swoją noc poślubną zagrać w całkowicie pokręconą grę, w której stawką jest jej życie. W rolach drugoplanowych między innymi Henry Czerny i Andie MacDowell. Całość jest elektryzująca, zabawna i chwilami wywołuje gęsią skórkę. Już teraz mogę w ciemno napisać, że ta pozycja przejdzie do historii komedii grozy. Dodatkowo jest to jeden z rzadkich przypadków, w którym polskie tłumaczenie tytułu filmu jest w zasadzie lepsze od tytułu oryginalnego.

Fragment kadru z filmu "Zabawa w pochowanego" (2019).
Fragment kadru z filmu „Zabawa w pochowanego” (2019), wszelkie prawa należą do Fox Searchlight Pictures, źródło: The Movie Database.

8 – NEON DEMON (2016)

Film w reżyserii Nocalasa Windinga Refna, nagradzany i wyróżniany nominacjami w Cannes, który otrzymał całą masę negatywnych recenzji, a ja wychodząc z kina byłem zwyczajnie oczarowany. Główna bohaterka (grana przez Elle Fanning) trafia do Los Angeles i tam aspiruje, by zostać modelką, ale miasto szybko weryfikuje jej pragnienia i odsłania swoją mroczną stronę. W rolach drugoplanowych między innymi Jena Malone, Christina Hendricks i Keanu Reeves. Zdaję sobie sprawę, że warstwa fabularna Neon Demon nieco kuleje, niemniej jest to dzieło tak fenomenalnie kolorowe, oryginalnie mroczne i kapitalnie ograne, że mnie osobiście hipnotyzuje w nim prawie każdy kadr.

Fragment kadru z filmu "Neon Demon" (2016).
Fragment kadru z filmu „Neon Demon” (2016), wszelkie prawa należą do Amazon Studios, źródło: The Movie Database.

7 – MIDSOMMAR. W BIAŁY DZIEŃ (2019)

Jeden z najgłośniejszych horrorów tego roku, którego akcja rozgrywa się głównie w biały dzień, co bardzo chciał podkreślić polski tłumacz (a może dystrybutor?). Reżyser, Ari Aster, przeszedł już chyba do historii gatunku za sprawą filmu Dziedzictwo. Hereditary (2018). Midsommar również jest horrorem psychologicznym i pokazuje, jak wywoływać strach u widza głównie za pomocą atmosfery. Sama scena otwierająca jest tak niesamowita, że film obejrzałbym ponownie tylko dla niej. W roli opłakującej rodzinną tragedię dziewczyny, która podróżuje na „nietypowy” festiwal do Szwecji, wystąpiła Florence Pugh znana na przykład z Lady M. (2016). To kolejna wspaniała rola w jej wykonaniu i pozycja obowiązkowa dla każdego zmęczonego jump scare’ami miłośnika grozy.

Fragment kadru z filmu "Midsommar. W biały dzień" (2019).
Fragment kadru z filmu „Midsommar. W biały dzień” (2019), wszelkie prawa należą do A24, źródło: The Movie Database.

6 – COŚ (1982)

Kolejny klasyk na liście, choć niezrozumiany w swoich czasach i w Polsce wciąż mało popularny (w Stanach już doczekał się statusu dzieła kultowego). John Carpenter stworzył remake filmu Howarda Hawksa z 1951 roku, który jest znacznie ciekawszy i bardziej przerażający od oryginału. Schemat fabuły jest elegancko prosty – na Antarktydzie rozbija się pojazd kosmiczny z obcą formą życia, która jest w stanie imitować wygląd innych organizmów, oczywiście mordując przy tym na potęgę. Najpierw pozbywa się załogi norweskiej stacji badawczej, a następnie trafia do amerykańskiej placówki, gdzie „coś” mierzy się z MacReadym granym przez Kurta Russella. Muzykę skomponował Ennio Morricone, a zdjęcia wykonał Dean Cundey, operator między innymi Parku Jurajskiego (1993). Należę do grona fanatyków tego filmu, a w tym gronie towarzyszy mi na przykład Quentin Tarantino, który Coś wykorzystał jako podwalinę Nienawistnej ósemki (2015).

Fragment kadru z filmu
Fragment kadru z filmu „Coś” (1982), wszelkie prawa należą do Universal Pictures.

5 – TO MY (2019)

Póki co drugi najlepszy tytuł z 2019 roku jaki widziałem, w moim rankingu okupujący miejsce tuż za Parasite (2019). Kolejny hit Jordana Peele’a, zawierający w obsadzie między innymi Lupitę Nyong’o, Winstona Duke’a i Elisabeth Moss. Po pierwszym seansie byłem nieco rozczarowany, ale poszedłem do kina po raz kolejny i za drugim podejściem już się zakochałem. Tempo filmu jest z początku nieco ospałe, a sama historia dotyczy rodziny spędzającej wakacje w domku nad morzem. Całość nabiera rozpędu gdy w nocy zjawia się w tym miejscu inna rodzina, która jest łudząco podobna do naszych protagonistów i nie wydaje się mieć zbyt dobrych intencji. Ogrom nawiązań do innych filmów i popkultury w ogóle. Czekam na nominacje do Oscarów. Coś mi mówi, że będą liczne.

Fragment kadru z filmu "To my" (2019).
Fragment kadru z filmu „To my” (2019), wszelkie prawa należą do Universal Pictures, źródło: The Movie Database.

4 – LAMENT (2016)

Pora na nieco „mocniejsze” pozycje. Lament to historia koreańskiego policjanta próbującego rozwiązać zagadkę dziwnej choroby, która trapi okolicznych mieszkańców. Podobnie jak w poprzedniej pozycji, akcja początkowo toczy się niespiesznie, po czym zaczynamy zdawać sobie sprawę z tego, co dzieje się w tej małej społeczności i nagle wydaje się być już zbyt późno na jakikolwiek ratunek (i to zarówno dla bohaterów, jak i widzów). Mrok, mrok, mrok i jeszcze raz mrok. Tylko dla odważnych.

Fragment kadru z filmu "Lament" (2016).
Fragment kadru z filmu „Lament” (2016), wszelkie prawa należą do Twentieth Century Fox Film Corporations.

3 – ZŁO WE MNIE (2015)

Ten tytuł Oza Perkinsa z Emmą Roberts i Kiernan Shipką, umknęła większości widzów, a jest to jeden z najbardziej przerażających horrorów jakie widziałem w życiu. To opowieść o dwóch dziewczynach zostających na ferie zimowe w szkole z internatem, w której zdaje się rezydować jakieś pierwotne zło. Polski tytuł niestety trochę wyjawia główną problematykę utworu – psychologiczne starcie bohaterek z rzeczywistością. Czy zło rzeczywiście zamieszkuje w mrocznym budynku, czy też może jest nieodłącznym elementem ludzkiej duszy, albo wypadkową traumy, samotności i cierpienia? Obejrzyjcie i spróbujcie odpowiedzieć sami.

Fragment kadru z filmu "Zło we mnie" (2015).
Fragment kadru z filmu „Zło we mnie” (2015), wszelkie prawa należą do A24, źródło: The Movie Database.

2 – CZAROWNICA: BAJKA LUDOWA Z NOWEJ ANGLII (2015)

Kolejny film, w którym z pozoru prawie nic się nie dzieje, a po seansie trudno się otrząsnąć z tego co właśnie doświadczyliśmy. W siedemnastowiecznej Nowej Anglii rodzina zostaje wygnana z purytańskiej kolonii. Nowy start zaczynają na farmie nieopodal lasu i w tym upiornym otoczeniu zaczynają powoli popadać w obłęd. W rolach głównych wspaniała Anya Taylor-Joy i znani z Gry o tron (2011-2019) Ralp Ineson i Kate Dickie.

Fragment kadru z filmu "Czarownica: Bajka ludowa z Nowej Anglii" (2015).
Fragment kadru z filmu „Czarownica: Bajka ludowa z Nowej Anglii” (2015), wszelkie prawa należą do A24, źródło: The Movie Database.

1 – ODGŁOSY (1977)

Na koniec pozycja nieco lżejsza, żeby nie kończyć zbyt mrocznym akcentem. Odgłosy to kolejny kultowy klasyk, który w Polsce nie jest zbyt popularny. Niedawno w kinach gościł remake tego filmu, który obejrzeć można, ale z oryginałem ma bardzo niewiele wspólnego. Tutaj, podobnie jak w Neon Demon, mamy do czynienia z feerią barw, pulsującą muzyką (w wykonaniu zespołu rockowego Goblin) i hipnotyzującymi kadrami. Jeden z najważniejszych giallo w historii, wyreżyserowany przez Dario Argento, który dla horroru jest postacią taką jak Sergio Leone dla westernu. Trzeba znać!

Fragment kadru z filmu "Odgłosy" (1977).
Fragment kadru z filmu „Odgłosy” (1977), wszelkie prawa należą do Produzioni Atlas Consorziate, źródło: The Movie Database.

Krótko o sobie - prowadzę bloga o audiowizualnej kulturze i rozrywce, studiuję filmoznawstwo i wiedzę o nowych mediach na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s